အလင္းေစတမာန္

အိမ္အၿပန္

အိပ္တန္းၿပန္ ဌက္ကေလးေတြရဲ႕
အသံစာစာကေလးေတြရွိမေနဘူး
စိတ္ေကာက္သြားတဲ့ခ်စ္သူကုိ ေခ်ာ့ဖုိ႔
ညေနခင္ေအးေအးကေလးနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့
သီခ်င္းခ်ဳိခ်ဳိကေလးလည္းရွိမေနဘူး
ေက်ာင္းက ၿပန္္လာတဲ့ ခ်ာတိတ္ေလးလုိေပါ့
လြယ္အိတ္ကေလးပစ္ခ်ၿပီး
ဆြဲငင္အားေတြ အားလုံး
အေၾကာေတြၿပတ္ထြက္သြားေအာင္ေပ်ာ္ဖုိ႔
ကစားကြင္းကေလးလည္းရွိမေနဘူး


ေခြး အ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ယိမ္းထိုးေၿခလွမ္းအိမ္အၿပန္မွာ
အေမၿပင္ထားတဲ့ ပူေႏြးညေနစာကလည္းရွိမေနဘူး
ေသာၾကာေန႔ ညေနေတြဟာ
လြမ္းစရာအေကာင္းဆုံးနာရီေတြလုိ႔ ဆုိေပမယ့္
ေဆာင္းမရွိတဲ့ ကြ်န္းကေလးမွာ
ေသာၾကာေန႔ ဆုိတာလည္းရွိမေနဘူး
ေသာကနဲ႕ ပြင့္ေ၀ေနတဲ့
လမ္းကေလးအတိုင္းၿပန္လာခဲ့တယ္
ေၿဖေဖ်ာက္စရာဘာမွမရွိဘူး
ရွိေနတာက
အိမ္အၿပန္ ႏွလုံးသားနဲ႔ နမ္းမရတဲ့တိမ္သားေတြရယ္
မိသားစုတပ္ဆင္မထားတဲ့ အိမ္ကေလးရယ္...။ ။
(ျမန္မာမိသားစုဖုိရမ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။)